Akademia Coachingu Transformacyjnego Głębia

Coaching transformacyjny – Praca z Głębią

Poziom 3 – Metapoziom i integracja

24 godziny szkolenia online na żywo
6 modułów merytorycznych + 2 laboratoria praktyczne

Poziom 3 jest wejściem w najbardziej złożone obszary pracy transformacyjnej.

Tutaj nie chodzi już tylko o rozpoznawanie emocji, przekonań, schematów czy strategii ochronnych. Coach zaczyna patrzeć szerzej: na to, co dzieje się w ciele, relacji, sposobie przeżywania siebie, przebiegu całego procesu, ale również na własne reakcje pojawiające się w kontakcie z klientem.

Im głębiej pracujemy z drugim człowiekiem, tym większego znaczenia nabiera nie liczba poznanych technik, lecz świadomość, odpowiedzialność i dojrzałość osoby prowadzącej proces.

Klient może bardzo dobrze rozumieć swoje mechanizmy, a mimo to wracać do tych samych sposobów funkcjonowania. Może mieć wiele wglądów, ale niewiele z nich przekładać na życie. Może przez lata analizować siebie, pozostając jednocześnie odciętym od własnego doświadczenia.

Na Poziomie 3 uczymy się rozpoznawać właśnie te różnice.

Przyglądamy się również temu, co uruchamia się po stronie coacha: potrzebie ratowania, nadmiernej odpowiedzialności, potrzebie skuteczności, emocjonalnemu uwikłaniu, własnym triggerom czy trudności w pozostawieniu klientowi autonomii.

Głęboka praca wymaga nie tylko narzędzi. Wymaga również umiejętności rozpoznania, kiedy pogłębiać proces, kiedy się zatrzymać i gdzie przebiegają granice coachingu.

Program Poziomu 3

Moduł 1 – Odpowiedzialna praca z wewnętrznym dzieckiem

Praca z doświadczeniami z dzieciństwa może być wartościowym elementem procesu, ale wymaga szczególnej odpowiedzialności.

Nie każda silna emocja oznacza, że należy wchodzić głębiej. Nie każde wspomnienie powinno być eksplorowane, a intensywność doświadczenia nie jest sama w sobie dowodem skuteczności pracy.

Przyglądamy się m.in.:

• emocjonalnemu opuszczeniu,
• potrzebom dziecka,
• powrotowi do wcześniejszych sposobów reagowania,
• bezpieczeństwu procesu,
• ryzyku przeciążenia i retraumatyzacji,
• granicom coachingu,
• odzyskiwaniu dorosłej sprawczości,
• najczęstszym błędom w pracy z doświadczeniami z dzieciństwa.

Najważniejsze pytanie nie brzmi: „Jak dotrzeć głębiej?”, lecz: „Czy to, co robię, rzeczywiście służy klientowi?”

Moduł 2 – Układ nerwowy, ciało i pamięć emocjonalna

Nie wszystkie reakcje można zrozumieć wyłącznie poprzez myśli.

Człowiek może wiedzieć, że jest bezpieczny, a jednocześnie jego ciało może reagować napięciem, pobudzeniem, zamrożeniem lub potrzebą wycofania.

Przyglądamy się:

• pamięci emocjonalnej,
• pobudzeniu i chronicznej czujności,
• zamrożeniu i przeciążeniu,
• regulacji i współregulacji,
• bezpieczeństwu relacyjnemu,
• sygnałom płynącym z ciała,
• różnicy między kontaktem z doświadczeniem a zalaniem emocjonalnym.

Coach nie diagnozuje układu nerwowego klienta. Uczy się natomiast zauważać sygnały z ciała i uwzględniać je w rozumieniu procesu.

Moduł 3 – Zatrzymanie i utknięcie w zmianie

Jednym z najważniejszych momentów pracy transformacyjnej jest sytuacja, w której klient rozumie, a mimo to nie zmienia sposobu funkcjonowania.

Nie musi oznaczać to braku motywacji.

Zmiana może uruchamiać lęk, naruszać dotychczasowy obraz siebie, odbierać znane strategie ochronne albo prowadzić do okresowego poczucia chaosu.

Pracujemy m.in. z:

• powracaniem do starych sposobów funkcjonowania,
• lękiem przed zmianą,
• konfliktem pomiędzy bezpieczeństwem a zmianą,
• destabilizacją dotychczasowego obrazu siebie,
• regresem po wglądzie,
• momentami utknięcia,
• rozpoznawaniem procesu na poziomie poznawczym, emocjonalnym, somatycznym, relacyjnym i tożsamościowym.

Laboratorium praktyczne I

Pierwsze laboratorium służy integracji trzech pierwszych modułów.

Bez dokładania kolejnej teorii pracujemy na sesjach, case’ach i analizie procesu.

Uczestnicy uczą się rozpoznawać, co dzieje się z klientem w danym momencie, jak reaguje jego ciało, gdzie pojawia się ochrona, kiedy pogłębianie służy procesowi, a kiedy należy się zatrzymać.

W laboratorium pojawiają się również sesje pokazowe prowadzone przeze mnie, wspólna analiza moich decyzji oraz ćwiczenia uczestników z informacją zwrotną.

Moduł 4 – Pułapki rozwoju i pozorna świadomość

Świadomość nie jest tym samym co transformacja.

Można znać swoje schematy, rozumieć własną historię i bardzo sprawnie mówić językiem psychologicznym, a jednocześnie nadal funkcjonować dokładnie w ten sam sposób.

Czasami także rozwój może stać się kolejnym sposobem unikania doświadczenia.

Przyglądamy się takim zjawiskom jak:

• hiperanaliza,
• intelektualizacja,
• rozwój jako strategia ochronna,
• duchowość wykorzystywana do unikania trudnego doświadczenia,
• perfekcjonizm emocjonalny,
• nieustanna potrzeba „przepracowywania siebie”,
• duża wiedza o sobie bez realnej zmiany,
• życie w analizie zamiast w doświadczeniu i działaniu.

Moduł 5 – Dynamika relacyjna w procesie coach–klient

Proces coachingowy nie wydarza się wyłącznie poprzez pytania i techniki. Wydarza się również w relacji.

Klient może idealizować coacha, testować jego granice, oddawać mu odpowiedzialność, poszukiwać potwierdzenia albo odtwarzać znane sposoby funkcjonowania w relacjach.

Coach również nie jest poza procesem.

Przyglądamy się m.in.:

• idealizacji,
• zależności,
• ratowaniu,
• oddawaniu odpowiedzialności coachowi,
• testowaniu granic,
• emocjonalnemu uwikłaniu,
• odtwarzaniu wzorców relacyjnych,
• reakcjom pojawiającym się po stronie coacha,
• temu, jak wykorzystywać informacje płynące z relacji bez interpretowania klienta i przekraczania swojej roli.

Moduł 6 – Cień coacha, integracja i dojrzałość procesu

Im głębiej pracujemy z drugim człowiekiem, tym ważniejsza staje się samoświadomość coacha.

Coach może nieświadomie potrzebować być potrzebny. Może ratować, przyspieszać proces, szukać potwierdzenia własnej skuteczności albo reagować na doświadczenia klienta poprzez własną historię.

Dlatego przyglądamy się:

• własnym strategiom i mechanizmom coacha,
• potrzebie pomagania i uznania,
• potrzebie skuteczności,
• własnym triggerom,
• nadmiernej odpowiedzialności,
• emocjonalnemu przeciążeniu,
• granicom własnych kompetencji,
• autonomii klienta,
• integracji procesu,
• umiejętności kończenia pracy.

Dojrzałość coacha nie polega na tym, że zawsze wie, co zrobić. Czasami przejawia się właśnie w zdolności do zatrzymania się, uznania własnych granic albo skierowania klienta do innego specjalisty.

Laboratorium praktyczne II

Drugie laboratorium poświęcone jest integracji całego Poziomu 3.

Pracujemy na bardziej złożonych procesach, dłuższych fragmentach sesji i sytuacjach, w których nie ma jednej oczywistej odpowiedzi.

W programie:

• sesje pokazowe,
• prowadzenie sesji przez uczestników,
• analiza case’ów,
• obserwowanie reakcji klienta i coacha,
• praca z momentami utknięcia,
• analiza granic procesu,
• informacja zwrotna,
• refleksja nad własnym sposobem pracy.

Nie uczymy się tutaj wykonywania kolejnych technik. Uczymy się myślenia o procesie.

Warunek udziału

Warunkiem rozpoczęcia Poziomu 3 jest ukończenie i pozytywne zaliczenie Poziomu 1 oraz Poziomu 2 Akademii Coachingu Transformacyjnego Głębia.

Zaliczenie Poziomu 3

Poziom kończy się egzaminem praktycznym opartym na sesji coachingowej i analizie procesu.

Uczestnik pokazuje nie tylko umiejętność prowadzenia rozmowy, ale także zdolność do rozpoznawania tego, co dzieje się w procesie, refleksji nad własnymi reakcjami, uzasadniania podejmowanych decyzji oraz rozpoznawania granic swojej pracy.

Co otrzymujesz?

• 24 godziny szkolenia online na żywo
• 6 zaawansowanych modułów
• 2 trzygodzinne laboratoria praktyczne
• dostęp do nagrań wszystkich spotkań
• sesje pokazowe prowadzone przeze mnie
• analizę decyzji podejmowanych podczas sesji
• pracę na złożonych case’ach
• praktykę prowadzenia sesji
• informację zwrotną
• materiały szkoleniowe i ćwiczenia pogłębiające
• przestrzeń do rozwijania samoświadomości i własnego stylu pracy coacha.

Poziom 3 nie uczy, jak „naprawiać” człowieka.

Uczy widzieć więcej i jednocześnie robić mniej wtedy, kiedy mniej naprawdę służy klientowi.

Rozpoznawać, kiedy potrzebne jest pogłębienie, kiedy działanie, kiedy integracja, a kiedy zatrzymanie. Zauważać nie tylko to, co mówi klient, ale także to, jak przeżywa swoje doświadczenie, co dzieje się w relacji i co proces uruchamia w osobie coacha.

A przy tym nie tracić z oczu celu pracy transformacyjnej:

większej świadomości, możliwości wyboru i autonomii klienta.